حضرت على بعد از پايان جنگ خطبه اى خطاب به مردم بصره ايراد مىكند و مى فرمايد : « كُنْتُمْ جُنْدَ الْمَرأَةِ ، وَأَتْبَاعَ الْبَهِيمَةِ » ( شما مردم بصره ارتش يك زن شده بوديد ، و پيروان يك چهارپا . ) در جنگ جمل موقعيت عايشه به عنوان زن پيامبر و دختر خليفه اوّل باعث شد كه طلحه و زبير از اين موقعيت استفاده كنند و او را جلودار قرار بدهند و مردم هم دور او جمع شوند ، مقصود از بهيمه همان شترى است كه عايشه بر آن سوار بود . حقوق زن در بيان حضرت على ( عليه السلام ) از برادران و خواهران اجازه مى خواهم در اينجا چند جمله اى مربوط به زنها عرض كنم . از ناحيه خواهران نامه هاى زيادى نوشته مىشود و در مورد سخنان حضرت على در خطبه 80 نهج البلاغه توضيح مى خواهند ، حضرت در اين خطبه كه بعد از جنگ جمل و در مذمّت زنان ايراد فرموده مى فرمايد : « معاشر النّاس ، انّ النّساء نواقص الايمان ، نواقص الحظوظ ، نواقص العقول ; فأمّا نقصان ايمانهنّ فقعودهنّ عن الصّلاة و الصّيام فى أيّام حيضهنّ ، و أمّا نقصان عقولهنّ فشهادة امرأتين كشهادة الرّجل الواحد ، و أمّا نقصان حظوظهنّ فمواريثهنّ على الأنصاف من مواريث الرّجال » مردم بدانيد كه زنها ايمانشان كم است ، حظّ و بهره شان كم است ، عقلشان هم كم است ; اين كه ايمانشان كم است چون در ايّام حيض از نماز و روزه باز داشته مى شوند - مظهر ايمان انسان ارتباط و توجّه او به خداست و در آن وقت زنها از توجّه به خدا محرومند - و كم بودن عقلشان هم به اين است كه شهادت دو زن به اندازه شهادت يك مرد است - در باب شاهد شدن زنان اوّلاً شهادت زن در غير اموال و حقوق مقبول نيست و ثانياً در موردى كه شهادت زن مقبول است شهادت دو زن جايگزين شهادت يك مرد است ، بنابراين